Depremlerden
önce pek çok tür hayvanın olağandışı davranışlar gösterdikleri farklı
bölgelerden bildirilmiştir [Kilian, 1964; Lee ve meslektaşları.,
1976; Rikitake, 1976; Academia Sinica, 1977a, b; Toksöz,
1977; Tributsch, 1978; Lott ve meslektaşları., 1979a, b].
Bildirimlerden pek azı anektodların ötesine geçer, bazıları da endişeli gözlemcilerin
geçmiş olayları fazla hevesle hatırlamasından kaynaklanabilir. Ayrıca, bazı
gözlemler yaklaşık olarak ana depremin P dalgasının gelişine denk düşer
ve gerçek deprem habercilerini temsil etmeyebilirler. Yine de, olaydan saatler
hatta haftalar öncesinde, insanların ortamda sıradışı hiç bir şey
sezmedikleri zamanda, yer alan davranış anomalilerini bildiren pek çok hikaye
vardır.
Deprem öncesi hayvan davranışlarındaki
anomalileri bildiren raporların değerlendirilmesini güçleştiren pek çok
faktör vardır: hayvan davranışlarının değişkenliği, insanlar tarafından
yapılan gözlemlerin düşük güvenilirliği ve hava durumu gibi kontrol
edilemeyen fiziksel faktörler [McClellan, 1980]. Bu sorunlar o kadar
etkilidir ki bilim adamları ancak son zamanlarda bu fenomeni yakından
incelmeye başlamışlardır. Günümüzde, deprem habercisi hayvan davranışlarını
dokümante etmek için pek çok tipte inceleme yürütülmektedir. Bu
incelemeler arasında deprem sonrası sistematik görüşmeler [Lott ve
meslektaşları, 1979a, b], telefonla bilgi veren bir gözlemciler ağı [Otis
ve Kautz, 1980], ve bir saha laboratuarında kontrollü şartlar altında
tutulan hayvanların aktivitesinin izlenmesi [Kenagy ve Enright, 1980; Skiles
ve meslektaşları, 1980] sayılabilir.
Bizim yaklaşımımız son zamanlarda yapılan diğer çalışmalardan tamamen farklıdır. Anektodların güvenilirliğini değerlendirmektense, jeofizikçilere davranışsal fenomenleri değerlendirebilecekleri bir çerçeve sağlayabilmeyi umuyoruz. Bu incelememiz jeofiziksel deprem habercileri konusunda mevcut verileri insanların ve hayvanların, özellikle de anektodlara konu olan türlerin, duyusal algılama eşikleriyle karşılaştırma üzerinde yoğunlaşıyor. Biyolojik araştırmaların çoğu jeofizikçileri ilgilendirmeyen bir literatürde yayınlandığı için, bu yazımızda duruma uygun biyolojik literatürün de geniş bir incelemesine yer verdik. Bazı jeofizikçiler orijinal referansları da gözden geçirmek isteyebilirler, ancak bu incelemede yer alan bilgiler bildirilen anektodların olabilirliğini değerlendirmek için genel olarak yeterli olacaktır. Çoğu bilimsel alanda olduğu gibi, hayvanların algılama organları ve hayvan davranışları derinlik ve kalite olarak çok değişkendir. Bu incelemede genellikle mevcut en güvenilir araştırmaların sonuçlarına yer verilmiştir, ancak sonuçların daha az güvenilir olabileceğini düşündüğümüz durumlarda bunu metin içinde ayrıca belirttik.
TABLO 1.
Depremlerden Önce Görülen Hayvan Davranışı Anomalileri ve Benzer Davranışların
Gözlenebildiği Diğer Durumlar
|
Hayvan |
Depremden Önce Gösterdiği Bildirilen Davranış* |
Davranışı Gösterebildiği Diğer Durumlar |
|
Kedi |
Sürekli
saklanma, dışarı çıkmayı reddetme |
Psikojenik
şok [Fox, 1968] |
|
Tavuk |
Yükseklere
tüneme, birbirine sokulma, histeri |
Ani
karanlık, yüksek sesli patlama [Sanger ve Harmdy, 1962] |
|
Köpek |
Havlama
|
Kendi
alanını korumak için ve yabancılara karşı tepki [Scott ve Fuller,
1965] |
|
Köpek |
Sahibini
odadan odaya sürekli takip etme |
Aşırı
bağımlı hayvan [Fox, 1968] |
|
Balık |
Sudan
dışarı fırlama |
Hızlı
dönüşler, yakamoz kovalama [Bennett, 1971] avlanan elektrik balığının
önünde (A. J. Kalmijn, şahsen alınan bilgi, 1979) |
|
Balık |
Sudaki
derinliğini değiştirme |
Yapay
basınç değişimleri, yüzme kesesi yaralanmaları
[Gordon, 1970] |
|
Fare |
Sarhoş
gibi davranma, kasılmalar |
4-80
kHz, 90-130 dB seste odyojenik nöbet [Busnel, 1963] |
|
Midye |
Deniz
kenarında daha yüksek yerlere yapışma |
Fırtınadan
önce suyun yükselmesi (Woods Hole, Mass.) |
|
Domuz |
Birbirinin
kuyruğunu ısırma |
Fazla
kalabalık şartlarda [Fox, 1968] |
|
Sıçan |
Tetikte
olma, endişe, dikey zıplamalar |
Yer
avcılarına karşı alarm tepkisi [Ewer, 1971] |
|
Sıçan |
Çömelir
gibi hareketler, kas kasılmaları |
Akustik
irkilme tepkisi [Ewer, 1971] |
*Lee
ve meslektaşları [1976] ve Academia Sinica
[1977a, b]
tarafından bildirilmiştir
.
Depremlerden
önce görülen insanın algılayamayacağı şiddet ve frekansta sesler [Armstrong,
1969; Hill ve meslektaşları, 1976], yerel manyetik veya elektrik alanlarında
değişimler [Bufe ve Nanewicz, 1976; Johnson, 1978], öncü sarsıntılar
veya yerin titreşimi [Jones ve Molnar, 1979], yeraltı su seviyelerinde
değişimler [Rikitake, 1976; Raleigh ve meslektaşları, 1977],
elektromanyetik dalgalar [Derr, 1973], ve genellikle yer altında sıkışıp
kalmış olan gazların salınımı [King, 1978] gibi bazı jeofiziksel
fenomenler de hayvan davranışlarında anomalilere neden olabilirler. Hayvanlar
büyük olasılıkla yer eğiminin değişimi [Mortensen ve Johnston, 1976],
P ve S hızlarında oynamalar [Ward, 1979] ve yerçekimi anomalileri [Brown
ve meslektaşları, 1977] gibi belirlenmiş bazı deprem habercilerini algılamamaktadır.
Bu çalışmada bildirilmiş olan jeofiziksel uyaranları hayvanların algılama kapasiteleri hakkında yayınlanmış veriler açısından inceleyeceğiz. Bu karşılaştırma ile hayvan davranışlarını etkileme olasılığı düşük olan habercileri eleyip, hayvan davranışlarında anomalilere neden olmaya aday öncüleri belirlemeye çalışacağız. Böyle bir yaklaşımla aynı zamanda,depreme yatkın bölgelerde pek rastlanmayan ancak hayvan davranışlarındaki anomalileri açıklayabilecek fenomenleri de tanımlayabileceğiz. Deprem öncesinde depremlerin merkez üssü bölgelerinde kayıt edilmiş jeofiziksel saha verilerinin azlığı bizi kısıtlamaktadır. Bu fenomenleri ölçecek cihazların kurulması, deprem tahmini yapmaya çalışan jeofizikçilere çok yararlı bilgiler sağlayacaktır.